เริ่มจากดูป้ายกำกับการใช้ไฟฟ้าของเครื่อง อาจจะอยู่ข้างหรืออยู่หลังแล้วแต่กรณี
เช่น พัดลมตัวหนึ่งมีป้ายกำกับคือ
ใช้แรงดันไฟฟ้า 220 โวลท์
ใช้กะแสไฟฟ้า 0.23 แอมแปร์
เราสามารถนำค่า 2 ค่านี้มาคำนวณหาค่าไฟแบบง่ายๆ โดยใช้สูตรทางไฟฟ้าได้ดังนี้
นำแรงดันไฟฟ้าคูณกับกระแสไฟฟ้า จะได้ค่ากำลังไฟฟ้าปรากฏ
: 220 x 0.23 = 50.6 หน่วยเป็น โวลท์เเอมแปร์ค่ะ ยังไม่ได้เป็นวัตต์
ต่อไปเราจะทำให้กำลังไฟฟ้าที่ได้มีหน่วยเป็นวัตต์กัน โดยการนำค่ากำลังไฟฟ้าปรากฏไปคูณกับค่าประกอบไฟฟ้า หรือภาษาทางไฟฟ้าเรียกว่า เพาเวอร์ แฟกเตอร์ ในที่นี้เราใช้ค่าต่ำสุดที่ยอมรับได้คือ 0.85
: 50.6 x 0.85 = 43 วัตต์
ค่าวัตต์นี้เราก็ยังนำไปใช้ไม่ได้นะคะ เพราะหน่วยไฟฟ้าเราใช้เป็น กิโลวัตต์-ชั่วโมง ดังนั้นเราต้องทำให้เป็นกิโลวัตต์ โดยการนำผลลัพท์หารด้วย 1000( 1กิโลวัตต์เท่ากับ1000วัตต์ค่ะ)
: 43 ÷ 1000 = 0.0 4 กิโลวัตต์
ได้ค่ากิโลวัตต์มาแล้ว เราก็เอาไปคูณกับเวลาที่เราใช้ หรือแบบประมาณการก็ได้ หน่วยของเวลาเราใช้เป็น ชั่วโมง ดังนั้นเมื่อเรานำค่าทั้งสองมาคูณกัน หน่วยที่ได้ก็คือ กิโลวัตต์-ชั่วโมง นั่นก็คือหน่วยไฟฟ้าที่เราเรียกนั่นเอง แต่เรามักติดปากกันว่าค่าไฟกี่หน่วย ซึ่งหมายถึงหน่วยตัวนี้นั่นแหละค่ะ
สมมติว่าในหนึ่งวัน เราเปิดพัดลมตัวนี้เป็นเวลา 8 ชั่วโมง นั่นคือ
0.04 x 8 = 0.3 กิโลวัตต์-ชั่วโมง
สรุปคือ เราใช้ไฟฟ้าจากพัดลมตัวนี้ วันละ 0.3 หน่วยนั่นเองค่ะ
บทควาทโดย น้องแป้ง เด็กหญิงชลตวรรณ ทันไธสง